-Αυπνία
-Αίσθημα παλμών
-Ήπια καταθλιπτική συνδρομή
-Δυσθυμία
-Έκζεμα
-Κνίδωση
-Νευροφυτικές διαταραχές
-Κλειστοφοβία

 

 

 

 

 

Η ανίχνευση και στη συνέχεια ο ερεθισμός των σημείων με τη χρήση ηλεκτρικού ρεύματος επιτρέπει την εξισορρόπηση της ενέργειας της πάσχουσας περιοχής. Δεν είναι υποκατάστατο, αλλά συμπλήρωμα της κλινικής ιατρικής στη διάγνωση και θεραπεία.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο νέος κρανιοβελονισμός κατά Yamamoto, ο οποίος διεθνώς και συνοπτικά ονομάζεται YNSA, έγινε γνωστός μετά τη δεκαετία του 1980. Είναι ανακάλυψη του ανήσυχου και ευφυούς ιατρού Toshikatsu Yamamoto από τη μακρινή Ιαπωνία. Aποτελεί μία ειδική μορφή κρανιοβελονισμού ιαπωνικής προέλευσης, που βασίζεται στις αρχές της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής (Π.Κ.Ι.). Με γνώμονα λοιπόν την κινεζική γνώση σχεδίασε μετά από πολυετή έρευνα και εφαρμογή, ένα νέο αντανακλαστικό χάρτη σωματοτοπίας στην επιφάνεια του κρανίου με εφαρμογές σε πολλαπλές παθήσεις.

 

 

 

 

 

 

 

ΩΤΟΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ – ΩΤΙΚΗ ΝΕΥΡΟΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ

 

Με την ανίχνευση και την κατάληλη διέγερση σημείων πάνω στο ωτικό πτερύγιο είναι δυνατή η διάγνωση και θεραπεία πληθώρας νοσημάτων του μυοσκελετικού, αναπνευστικού, γαστρεντερικού, ενδοκρινικού, νευρικού συστήματος καθώς και ποικιλίας Ψυχοσωματικών παθήσεων. Πατέρας του Ωτοβελονισμού θεωρείται ο Paul Nogier to 1950 στη Γαλλία όπου για πρώτη φορά ανέπτυξε τον σωματοτοπικό χάρτη του αυτιού. Έκτοτε πολλαπλές μελέτες έχουν εντάξει τον ωτοβελονισμό-ωτική νευροτροποποίηση στη σύχρονη θεραπευτική πρακτική.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο βελονισμός κατά την Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική βασίζεται στη θεωρία των μεσημβρινών (καναλιών ενέργειας) μέσω των οποίων γίνεται η κυκλοφορία της ενέργειας (Yin – Yang) στον οργανισμό.

Η θεωρία των Yin-Yang.
Το Yin – Yang προφέρεται μαζί χωρίς συνθετικό «και», γιατί αυτές οι δύο λέξεις δεν αποτελούν δύο διαφορετικές οντότητες, αλλά δύο μορφές της ίδιας ενέργειας που ρέει μέσα μας. Οι δύο δυνάμεις ενέργειας Yin – Yang δεν μπορούν να υπάρξουν χωριστά. Αντιπροσωπεύουν την ίδια τη ζωή, με συνεχή κίνηση και μετατροπή του ενός στο άλλο μέσω των μεσημβρινών. Η ανισορροπία τους προκαλεί την πάθηση!

 

 

 

 

 

Τι είναι βελονισμός
Ο βελονισμός είναι μια θεραπευτική μέθοδος που βασίζεται στην τοποθέτηση λεπτών βελονών σε διάφορα σημεία του σώματος, ανάλογα την κάθε ασθένεια, για 20 λεπτά συνήθως. Η εισαγωγή των βελονών είναι σχεδόν ανώδυνη και αναίμακτη και ενεργοποιεί τους μηχανισμούς αυτοΐασης του οργανισμού με έκκκριση ενδογενών ουσιών που διορθώνουν το πρόβλημα που υπάρχει. Αντί δηλαδή ο ασθενής να λαμβάνει φάρμακα, διεγείρουμε τον οργανισμό να παράγει τα δικά του.
Η μέθοδος χρονολογείται από 2οπ.Χ. αιώνα και εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην Κίνα, όπου έγινε η πρώτη παρατήρηση της ενέργειας του σώματος που ονομάστηκε qi (τσι).
Για την Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική η ασθένεια οφείλεται σε ένα μπλοκάρισμα της ενέργειας, μια ανισορροπία του Yin και του Yang (αρνητικό και θετικό στοιχείο), που οφείλεται στη δράση εξωτερικών παθογόνων ή εσωτερικών διαταραχών.

Εφαρμογές βελονισμού
Με τον βελονισμό μπορούμε:

• να θεραπεύσουμε παθήσεις
• να σταματήσουμε τον πόνο
• να βελτιώσουμε συμπτώματα
• να κάνουμε πρόληψη για εκδήλωση μιας ασθένειας ή ενός συμπτώματος
• να περιορίσουμε την εξελικτική πορεία μιας χρόνιας νόσου
• να χαλαρώσουμε ή να τονώσουμε / αναζωογονήσουμε  τον οργανισμό, να μειώσουμε τα φάρμακα σε μια χρόνια πάθηση
• να καταπολεμήσουμε τις εξαρτήσεις (κάπνισμα – παχυσαρκία)
• να περιορίσουμε το θεραπευτικό αδιέξοδο που συχνά συναντάμε σε οξέα και χρόνια νοσήματα

Είναι ασφαλής ο βελονισμός;
Γενικά, ο Βελονισμός είναι από τις πιο ασφαλείς θεραπευτικές πράξεις. Έχει καθιερωθεί διεθνώς σαν ένα ολοκληρωμένο θεραπευτικό σύστημα*. Στερείται παρενεργειών και είναι εντελώς ακίνδυνος, όταν εφαρμόζεται σωστά από εκπαιδευμένους ιατρούς που τηρούν αυστηρά τους κανόνες εφαρμογής τους.

Στην Ελλάδα ο νόμος απαγορεύει τη χρήση χρήση του Βελονισμού σε μη ιατρούς γιατί είναι αναγνωρισμένος σαν ιατρική πράξη.

Πόσος χρόνος θα χρειαστεί για να δώ κάποια διαφορά;

Όπως και στις περισσότερες θεραπείες αυτό εξαρτάται από την διάρκεια, τη σοβαρότητα και τη φύση του προβλήματός σας. Σε ορισμένες οξείες καταστάσεις μία και μόνο συνεδρία μπορεί να είναι αρκετή για να υπάρξει βελτίωση, ενώ για άλλα πιο χρόνια προβλήματα μπορεί να χρειαστούν  τουλάχιστον 5-6 συνεδρίες.

* Οι συνεχώς αυξανόμενες μελέτες που εκπονούνται με αυστηρά επιστημονικά και μεθοδολογικά κριτήρια έχουν ενσωματώσει την πανάρχαια αυτή τέχνη στη Δυτική Ιατρική

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2015, δηλώνοντας πως είχαν «πληροφορίες που θα μπορούσαν να σώσουν ζωές», οι ερευνητές διέκοψαν πρώιμα την μεγάλη κλινική μελέτη SPRINT, η ολοκλήρωση της οποίας αναμενόταν το 2017, καθώς τα αρχικά αποτελέσματα της φαίνεται να είχαν ήδη απαντήσει σε μια ερώτηση που ταλάνιζε επί δεκαετίες τους ιατρούς που διαχειρίζονται την υπέρταση: Πόσο χαμηλά πρέπει να ρίξουν την αρτηριακή πίεση (ΑΠ); Η απάντηση ήταν χαμηλότερα από ότι συστήνουν οι τρέχουσες οδηγίες, που προτείνουν συστολική ΑΠ (ΣΑΠ) <140 mmHg και <150mmHg για τους πιο ηλικιωμένους.

Για πολλά έτη οι γιατροί είχαμε αμφιβολίες για το ποιος είναι ο ιδανικός στόχος ΑΠ για ασθενείς με υπέρταση. Ο σκοπός φυσικά είναι να ελαττώσουμε την ΑΠ, αλλά το μέχρι πόσο και το πόσο επιθετικά παρέμενε μυστήριο. Η πτώση της ΑΠ είχε τιμήματα- κινδύνους και παρενέργειες από τα φάρμακα. Παράλληλα ερωτηματικά παρέμεναν σχετικά με το αν οι περισσότερο ηλικιωμένοι ασθενείς είχαν ανάγκη σχετικά υψηλότερες τιμές ΑΠ για να αρδευτεί ο εγκέφαλος τους.

Τα πρώιμα αποτελέσματα της μελέτης SPRINT (Systolic Blood Pressure Intervention Trial), μια κλινικής μελέτης που χρηματοδοτήθηκε από το NIH (National Institutes of Health) των ΗΠΑ, έδειξαν πως η περισσότερο επιθετική αντιμετώπιση της αρτηριακής υπέρτασης, κάτω από τους συνήθεις συνιστώμενους στόχους ΑΠ, ελαττώνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων και ελαττώνει τον κίνδυνο θανάτου στην ομάδα ενηλίκων 50 ετών και άνω με αρτηριακή υπέρταση και αυξημένο κίνδυνο καρδιακής νόσου ή με νεφρική νόσο. H παρέμβαση στην μελέτη αφορούσε στην προσεκτική ρύθμιση της δοσολογίας και του τύπου των αντιυπερτασικών φαρμάκων, ώστε να επιτυγχάνεται η ΣΑΠ στόχος των 120 mmHg και πέτυχε να ελαττώσει τους κινδύνους καρδιαγγειακών νοσημάτων, όπως εμφραγμάτων μυοκαρδίου και καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς και εγκεφαλικών επεισοδίων κατά σχεδόν 1/3 και τον κίνδυνο θανάτου κατά σχεδόν ¼, συγκρινόμενη με τον στόχο ΣΑΠ των 140 mmHg.

Σύμφωνα με τον G. Gibbons, Διευθυντή του NHLBI (National Heart, Lung and Blood Institute), η μελέτη αυτή παρέχει δυνητικά σωτήριες πληροφορίες που θα είναι χρήσιμες για τους ιατρούς, όταν αυτοί διερευνούν τις καλύτερες επιλογές θεραπείας για τους ασθενείς τους, ειδικά για αυτούς άνω των 50 ετών και με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Τα αποτελέσματα της θα πρέπει να δημοσιευτούν και να διακινηθούν γρήγορα, ώστε να συμβάλλουν στην καλύτερη φροντίδα των ασθενών, καθώς και σε πιθανή μελλοντική τροποποίηση των κατευθυντήριων οδηγιών για την διαχείριση της Αρτηριακής Υπέρτασης.

Η μελέτη SPRINT, η οποία ξεκίνησε το 2009, περιέλαβε περισσότερους από 9300 συμμετέχοντες, άνδρες και γυναίκες από περίπου 100 κέντρα των ΗΠΑ και του Πουέρτο Ρίκο, ηλικίας 50 ετών και άνω (χωρίς όριο προς τα άνω, το 28% των συμμετεχόντων στη μελέτη ήταν >75ετών) με αρχική μέση ΣΑΠ>130 mmHg και στοιχεία καρδιαγγειακής νόσου, χρόνιας νεφρικής νόσου, 10ετή καρδιαγγειακό κίνδυνο Framingham score ≥15% ή ηλικία ≥75 ετών. Η μελέτη δεν περιέλαβε διαβητικούς, ασθενείς με προηγούμενο εγκεφαλικό επεισόδιο ή πολυκυστικούς νεφρούς. Είναι η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μελέτη στο είδος της, που εξετάζει το πώς επηρεάζει τα καρδιαγγειακά και νεφρικά νοσήματα η διατήρηση της ΣΑΠ σε ένα επίπεδο χαμηλότερο του τρέχοντος συνιστώμενου. Κατά το σχεδιασμό της μελέτης οι κατευθυντήριες οδηγίες όριζαν σαν συνιστώμενη ΣΑΠ την χαμηλότερη από 140 mmHg για τους υγιής ενήλικες και την χαμηλότερη από 130 mmHg για τους ασθενείς με Νεφρική Νόσο ή Σακχαρώδη Διαβήτη. Οι ερευνητές σχεδίασαν τη μελέτη για να προσδιορίσουν τα δυνητικά οφέλη από την επίτευξη ΣΑΠ< 120 mmHg σε υπερτασικούς ενήλικες 50 ετών και άνω, που είχαν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρδιακής ή νεφρικής νόσου. Μεταξύ του 2010 και 2013 οι ερευνητές τυχαία χώρισαν τους συμμετέχοντες σε δυο ομάδες που διέφεραν ως προς τα επίπεδα στόχους ΣΑΠ. Η πρώτη ομάδα αντιμετωπίστηκε με αντιυπερτασική αγωγή προς επίτευξη στόχους ΣΑΠ <140 mmHg. Oι ασθενείς έλαβαν κατά μέσο όρο δυο διαφορετικές κατηγορίες αντιυπερτασικών φαρμάκων. Η δεύτερη ομάδα- της εντατικής ρύθμισης- αντιμετωπίστηκε με στόχο ΣΑΠ<120 και οι ασθενείς έλαβαν κατά μέσο όρο 3 φάρμακα. Το ΝΙΗ διέκοψε τη μελέτη νωρίτερα από τον αρχικά προγραμματισμένο χρόνο, θεωρώντας τα μέχρι τώρα αποτελέσματα κρίσιμης σημασίας για τη δημόσια υγεία. Αναμένεται η δημοσίευση τους σε επιστημονικό περιοδικό τους επόμενους μήνες, ώστε να τεθούν στην κρίση της επιστημονικής κοινότητας.

Η μελέτη SPRINT δυνατόν να αποτελέσει μια μελέτη ορόσημο στο χώρο της Υπέρτασης και τα δεδομένα της μελέτης πιθανότατα τελικά θα οδηγήσουν στην αναθεώρηση των κατευθυντήριων οδηγιών για την Υπέρταση. Ίσως και στην Υπέρταση, αντίθετα με τις μέχρι τώρα αντιλήψεις, ισχύει ότι και στη χοληστερόλη, «όσο χαμηλότερη, τόσο καλύτερη». Αν αυτό επαληθευθεί, ο ήδη ελαττωμένος κίνδυνος θανάτου από καρδιακά επεισόδια και εγκεφαλικά, αν και ακόμα και τώρα τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου, θα ελαττωθεί περεταίρω, γλυτώνοντας έναν σημαντικό αριθμό θανάτων.

Το αποτέλεσμα της μελέτης είναι σε συμφωνία με την θέση της American Heart Association που αναγνωρίζει ως ιδανική τιμή ΣΑΠ τα 120 mmHg (AHA, Life’s Simple). Βέβαια δεν είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα να έχει κάποιος φυσικά την ιδανική ΣΑΠ των 120 mmHg και να κατεβάζεις σε κάποιον την ΣΑΠ του τόσο χαμηλά, τεχνητά με πολλαπλή φαρμακευτική αγωγή.

Στον αντίποδα της αισιοδοξίας των ερευνητών της μελέτης SPRINT, βρίσκονται οι ανησυχίες πολλών ειδικών. Οι ενστάσεις τους εστιάζονται στο ότι τα αποτελέσματα της μελέτης αφορούν συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού και δεν θα πρέπει να γενικευτούν, στην αναντιστοιχία των αποτελεσμάτων της μελέτης με αυτά παλιότερων μελετών (ACCORD) και στον δυνητικό κίνδυνο για τους ασθενείς από την πολυφαρμακία για την επίτευξη των χαμηλών στόχων ΣΑΠ.

Η στόχευση σε τόσο χαμηλές τιμές ΣΑΠ, <120 mmHg, ισοδυναμεί συχνά με χορήγηση πολλών φαρμάκων σε ισχυρές δόσεις. Οι παρενέργειες των φαρμάκων δυνατόν να ακυρώσουν το όποιο όφελος. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς δυνατόν να είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στους κινδύνους μιας πολύ χαμηλής τιμής ΑΠ, καθώς στις ανεπιθύμητες ενέργειες και στις αλληλεπιδράσεις των πολλαπλών φαρμακευτικών αγωγών που ήδη λαμβάνουν στα πλαίσια της πολύ/ συν- νοσηρότητας που χαρακτηρίζει την Τρίτη ηλικία. Μια πολύ χαμηλή πίεση δυνατόν να οδηγεί σε υπάρδευση του εγκεφάλου τους, ζάλη και πτώσεις. Μόλις πριν 2 έτη το NHLBI, στις συστάσεις του είχε κινηθεί προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Πρότεινε στόχο ΣΑΠ <140mmHg και <150mmHg για τους άνω των 60 ετών, υποστηρίζοντας πως για την ΑΠ δεν υπήρχαν πειστικά δεδομένα για όσο χαμηλότερη, τόσο καλύτερη (JNC-8).

Η μελέτη SPRINT επιπλέον αφορά μια συγκεκριμένη ομάδα πληθυσμού, ηλικίας >50 ετών και με ήδη αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Τα δυνητικά οφέλη της επιθετικής αντιμετώπισης της υπέρτασης, που διαφαίνονται στα αποτελέσματα της μελέτης, δυνατόν να αφορούν μόνο την ομάδα αυτή και να μην μπορούν να διαχυθούν σε ασθενείς χαμηλότερου κινδύνου από αυτούς της μελέτης.

Τέλος σημαντικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι το γιατί τα αποτελέσματα της SPRINT διαφέρουν από αυτά προηγούμενης μελέτης, της ACCORD (NEJM 2010), που έθετε ένα παρόμοιο ερώτημα με την SPRINT. H ACCORD, με σχεδόν τον μισό αριθμό συμμετεχόντων σε σχέση με την SPRINT, είχε δείξει πως σε ασθενείς με υπέρταση και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, αυτοί που πέτυχαν ΣΑΠ <120 mmHg σε σχέση με αυτούς που πέτυχαν <140 mmHg δεν παρουσίασαν χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών συμβάντων. Αντίθετα οι ασθενείς αυτοί παρουσίασαν 2,5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν σοβαρές παρενέργειες από τα φάρμακα, όπως ανώμαλο καρδιακό ρυθμό.

Είναι προφανές πως οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να επιδείξουν μια επιφυλακτικότητα και μην προστρέξουν να εντάξουν τα πρώιμα συμπεράσματα της SPRINT στην κλινική τους πρακτική στη διαχείριση της υπέρτασης. Κρίνεται σκόπιμο να αναμένουν την επιστημονική δημοσίευση των αποτελεσμάτων της μελέτης, καθώς και την κριτική τους αξιολόγηση από τους ειδικούς και τους διεθνείς οργανισμούς. Ο αντίκτυπος της μελέτης SPRINT βέβαια στις μελλοντικές κατευθυντήριες οδηγίες αναμένεται να είναι μεγάλος και πιθανότατα θα αποτελέσει μια μελέτη ορόσημο στο χώρο της Υπέρτασης.

Ευάγγελος Φραγκούλης, MD, MSc
Γενικός- Οικογενειακός Ιατρός, Aν. Αρχίατρος ΕΔΟΕΑΠ
Γεν. Γραμματέας της Ελληνικής Ένωσης Γενικής Ιατρικής
Μέλος Δ.Σ. της ΕΛΕΓΕΙΑ

Ο καφές αποτελεί το πιο δημοφιλές ρόφημα παγκοσμίως και οι κόκκοι του προέρχονται από τα καβουρδισμένα και αλεσμένα σπόρια της καφέας ή καφεόδεντρου. Η λέξη «καφές» μάλλον προέρχεται από την Kaffa, επαρχία της Αιθιοπίας όπου η κάφεα η αραβική (Coffea Arabica) μεγάλωνε ως θάμνος. Η περιοχή αυτή θεωρείται η γενέτειρα του καφέ, ο οποίος στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Αραβία, ενώ η κατανάλωσή του έγινε ιδιαιτέρως δημοφιλής στα μέσα του 15ο αιώνα στην Υεμένη. Έκτοτε διαδόθηκε ταχύτατα σε ολόκληρο τον κόσμο και χάρη στην ιδιότητα του να καταπολεμά την υπνηλία έγινε ιδιαίτερα αγαπητός. Η επίδρασή του αυτή στο κεντρικό νευρικό σύστημα συνοδεύεται επίσης από βελτίωση των πνευματικών δεξιοτήτων μέσω της αύξησης της εγρήγορσης και της μείωσης της ανίας. Οι ιδιότητες αυτές οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην καφεΐνη, το βασικό συστατικό του καφέ, που δρα ως τονωτικό.

Βασικό χαρακτηριστικό του καφέ, εκτός της καφεΐνης, είναι η ιδιαίτερα υψηλή περιεκτικότητά του σε αντιοξειδωτικές ουσίες, οι οποίες ξεπερνούν σε αριθμό τα 1000 διαφορετικά είδη σε ένα φλιτζάνι καφέ. Οι κυριότερες αντιοξειδωτικές ουσίες του καφέ ανήκουν στην κατηγορία των πολυφαινολών. Ωστόσο, η ποικιλία, το καβούρδισμα των σπόρων και ο τρόπος παρασκευής του αφεψήματος είναι παράγοντες που επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό την τελική συγκέντρωση του καφέ σε αντιοξειδωτικά. Φαίνεται ότι ο ελληνικός καφές, εξαιτίας του τρόπου παρασκευής του διαθέτει την υψηλότερη περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά. Τα αντιοξειδωτικά με τη σειρά τους σχετίζονται με μια πληθώρα ευεργετικών επιδράσεων στο σύνολο του καρδιαγγειακού συστήματος, ενώ σημαντικές μελέτες έδειξαν μείωση της καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας.

Σύμφωνα με μία πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη στο περιοδικό Mayo Clinic Proceedings, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τόκυο μελέτησαν σε 17568 άτομα την επίδραση της κατανάλωσης καφεΐνης στην ολική θνητότητα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα η μέτρια κατανάλωση καφεΐνης οδηγεί σε μείωση της ολικής θνητότητας. Πιο συγκεκριμένα, η κατανάλωση 100-199 mg καφεΐνης τη μέρα, ποσότητα η οποία αντιστοιχεί σε 1-2 φλιτζάνια καφέ, οδηγεί στη μέγιστη μείωση της θνητότητας (30%) από κάθε αιτία. Ακολουθεί η κατανάλωση ≥200 mg καφεΐνης/μέρα (>2 φλιτζάνια/μέρα) και η κατανάλωση 10-99 mg καφεΐνης/μέρα (≤1 φλιτζάνι/μέρα). Στην ομάδα αυτών που ελάμβαναν την μικρότερη ποσότητα καφείνης/καφέ (<10 mg καφεΐνης/μέρα) σημειώθηκε η μεγαλύτερη ολική θνητότητα. Παρόμοια αποτελέσματα προκύπτουν και κατά την ανάλυση των συμμετεχόντων με βάση παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου όπως είναι η παχυσαρκία, η δυσλιπιδαιμία, η υπέρταση, ο διαβήτης και η έλλειψη σωματικής άσκησης.

Αξιοσημείωτο είναι το ενδιαφέρον που επικεντρώνεται στην σχέση της κατανάλωσης καφέ και του καρδιαγγειακού κινδύνου, κυρίως λόγω των μελετών που φαίνεται να συνδέουν την κατανάλωσή του με μικρή αύξηση της χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης καθώς και με βραχυπρόθεσμη αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Ωστόσο μελέτη που δημοσιεύθηκε πριν μερικά χρόνια στο πιο έγκριτο ιατρικό περιοδικό παγκοσμίως, στο New England Journal of Medicine, δείχνει πως παρά τη μικρή αύξηση στη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση που ακολουθεί εντός λίγων λεπτών έως ωρών μετά την κατανάλωση καφέ, σε μακροχρόνια βάση η συστηματική κατανάλωση καφέ (έως και 7 φορές/ ημέρα) μείωσε όχι μόνο την ολική θνησιμότητα (θνησιμότητα από κάθε αιτία) αλλά και τους θανάτους από νοσήματα του καρδιαγγειακού συστήματος όπως το έμφραγμα του μυοκαρδίου και τα αγγειακά εγγεφαλικά επεισόδια, πιστοποιώντας τα ευεργετικά αποτελέσματα της κατανάλωσης καφέ στην καρδιαγγειακή λειτουργία.

Στα πλαίσια της γνωστής μελέτης «Ικαρία», η οποία διεξήχθη από την Α’ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών υπό την οργάνωση και καθοδήγηση του καθηγητή Χριστόδουλου Στεφανάδη, μελετήθηκαν 673 μόνιμοι ηλικιωμένοι κάτοικοι της Ικαρίας. Οι κάτοικοι της Ικαρίας διακρίνονται παγκοσμίως για τη μακροβιότητα και την ευζωία τους, ενώ αξιοσημείωτη είναι η μειωμένη νοσηρότητα από καρδιαγγειακές αλλά και μη καρδιαγγειακές παθήσεις. Αξίζει να σημειωθεί, μάλιστα, πως στην Ευρώπη μόνο το 0,1% του πληθυσμού ξεπερνά τα 90 έτη, τη στιγμή που το αντίστοιχο ποσοστό στην Ικαρία αγγίζει το 1%. Καθώς οι πληθυσμοί των υπερηλίκων στην Ικαρία αποτελούν απομονωμένους αγροτικούς πληθυσμούς με ιδιαίτερες υγιεινοδιαιτητικές συνήθειες, η μελέτη των παραγόντων αυτών που σχετίζονται με τον καρδιαγγειακό κίνδυνο εμφανίζει εξέχουσα σημασία. Από την ανάλυση του αναπληρωτή καθηγητή Γεράσιμου Σιάσου προέκυψε πως η χρόνια συστηματική κατανάλωση ελληνικού καφέ και μάλιστα σε ποσότητα μεγαλύτερη από 450 ml/μέρα έχει ευεργετική και προστατευτική επίδραση στην καρδιαγγειακή λειτουργία, ιδιότητα η οποία διατηρείται ακόμα και σε υπερτασικά άτομα.

Τέλος, το ερευνητικό ενδιαφέρον της Α’ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών παραμένει ανεξάντλητο και συνεχίζει να διεξάγει πρωτοποριακές μελέτες στις οποίες πραγματοποιείται τόσο σύγκριση μεταξύ της επίδρασης του ελληνικού καφέ και του Nescafe στις ιδιότητες των αγγείων και την καρδιαγγειακή λειτουργία, όσο και προσπάθεια εξακρίβωσης και ποσοτικοποίησης της επίδρασης της καφεΐνης. Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται να ανακοινωθούν σύντομα από τους καθηγητές Δημήτριο Τούσουλη και Γεράσιμο Σιάσο και τον επιστημονικό συνεργάτη Άγγελο Παπαμικρούλη.

Ο καφές έχει κατοχυρώσει τη θέση του στο θρόνο του πιο δημοφιλούς ροφήματος σε παγκόσμια κλίμακα, γεγονός που εξηγεί το εμφατικό ερευνητικό ενδιαφέρον το οποίο οδηγεί κάθε χρόνο σε πλήθος μελετών και δημοσιεύσεων. Η σχέση μεταξύ κατανάλωσης καφέ, αγγειακής λειτουργίας και καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας είναι συνάμα άρρηκτη αλλά και εν πολλοίς άγνωστη ακόμα. Νέες μελέτες αναμένεται να ρίξουν φως σε αυτό το ζωηρό ταγκό της ευωδιαστής τονωτικής απόλαυσης με το ευ ζην.

Γεράσιμος Σιάσος
Αναπληρωτής Καθηγητής, Α’ Καρδιολογική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Ιπποκράτειο ΓΝΑ
Brigham and Women’s Hospital, Harvard Medical School, Boston, MA.

Είναι γνωστό ότι για να προστατεύσεις την καρδιά σου, καλό είναι να μη βασίζεις τη διατροφή σου στο γρήγορο και έτοιμο φαγητό, στα συσκευασμένα ή επεξεργασμένα προϊόντα, στα ζωικά τρόφιμα που είναι πλούσια σε λίπος αλλά και στα τηγανιτά. Αντιθέτως, καλό είναι να θυμάσαι ότι υπάρχουν διατροφικές επιλογές που προάγουν την υγεία και την καλή λειτουργία του οργανισμού! Άλλωστε, η σωστή επιλογή τροφίμων που θα εμπλουτίσουν το καθημερινό σου διαιτολόγιο είναι εξαιρετικά σημαντική.

Σύμφωνα με τα περισσότερα επιστημονικά δεδομένα, τα τρόφιμα που αποδεδειγμένα αγαπούν και προστατεύουν την καρδιά σου είναι τα ακόλουθα:
Το ταχίνι

Το ταχίνι είναι 100% αλεσμένο σουσάμι και αποτελεί ένα τρόφιμο που παράγεται χωρίς χημική επεξεργασία ή άλλα πρόσθετα. Έτσι, το ταχίνι διατηρεί ακέραιες όλες τις ευεργετικές ιδιότητες του πολύτιμου σπόρου του σουσαμιού και προάγει την υγεία της καρδιάς με πολλούς τρόπους: Αρχικά, η κατανάλωσή του σε καθημερινή βάση συμβάλλει αρκετά στη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης, γεγονός που οφείλεται στη δράση των φυτοστερολών που περιέχει, οι οποίες μειώνουν την απορρόφηση χοληστερόλης.

Παράλληλα, το ταχίνι περιέχει αντιοξειδωτικά συστατικά όπως η σησαμίνη και η σεσαμολίνη, που περιορίζουν τον βαθμό οξείδωσης της χοληστερόλης, βασικού παράγοντα δημιουργίας της αθηρωματικής πλάκας στο εσωτερικό του αγγείου. Τέλος, μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Hypertension πιστοποιεί κάτι που είναι γνωστό εδώ και χρόνια, ότι δηλαδή τα λιπαρά οξέα του ταχινιού συμβάλλουν στην μείωση της αρτηριακής πίεσης σε υπερτασικά άτομα.
Η βρώμη και το κριθάρι

Στο εξωτερικό περίβλημα της βρώμης και του σιταριού έχει εντοπισθεί μία συγκεκριμένη κατηγορία διαλυτών φυτικών ινών, που ονομάζονται β-γλυκάνες. Σύμφωνα με μελέτες, αυτές συνδέονται στο πεπτικό σύστημα με χολικά άλατα και χοληστερόλη, μειώνοντας έτσι την απορρόφηση της τελευταίας.
Η σαρδέλα και άλλα λιπαρά ψάρια

Τα ιχθυέλαια, γνωστότερα ως ω-3 λιπαρά οξέα, συναντώνται στα ψάρια και παίζουν καθοριστικό ρόλο στην διατήρηση της καλής καρδιακής λειτουργίας. Έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τον κίνδυνο δημιουργίας θρομβώσεων αλλά και τα επίπεδα τριγλυκεριδίων, ενώ συμβάλλουν στην αντιμετώπιση φλεγμονών. Καλό, όμως, είναι να αποφεύγεται η τακτική κατανάλωση μεγάλων λιπαρών ψαριών (όπως ο σολομός) τα οποία, σύμφωνα με μετρήσεις, παρουσιάζουν υψηλή περιεκτικότητα σε βαρέα μέταλλα. Μια εξαιρετική επιλογή αποτελούν οι σαρδέλες, το σκουμπρί και άλλα αντίστοιχα ψάρια.
Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά

Το μαρούλι, το σπανάκι και άλλα λαχανικά της συγκεκριμένης κατηγορίας αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο μιας υγιεινής διατροφής. Είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, C, Ε και Κ ενώ παράλληλα, περιέχουν σημαντικές ποσότητες αντιοξειδωτικών συστατικών και φυτικών ινών. Επιπλέον, αποδίδουν λιγοστές θερμίδες και προσφέρουν κορεσμό. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι περιέχουν μαγνήσιο και κάλιο, συστατικά που συμβάλλουν στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.
Τα παντζάρια

Το παντζάρι περιέχει συστατικά που συμβάλλουν τόσο στην μείωση της αρτηριακής πίεσης, όσο και στην αντιμετώπιση φλεγμονών. Σύμφωνα, μάλιστα, με πρόσφατη μελέτη από την Αυστραλία, άνδρες και γυναίκες που κατανάλωσαν χυμό παντζαριού κατάφεραν να μειώσουν την αρτηριακή τους πίεση εντός 6 ωρών!
Το ελαιόλαδο

Το λάδι της ελιάς, ο ελληνικός διατροφικός θησαυρός και βασικό συστατικό της Μεσογειακής διατροφής, έχει μία σίγουρη θέση στο πάνθεον των τροφίμων που αγαπούν την καρδιά! Χάρη στα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα που περιέχει, την αντοχή τους στην ήπια θέρμανση αλλά και τα αντιοξειδωτικά, συμβάλλει με πολλούς τρόπους στην προαγωγή της υγείας της καρδιάς και των αγγείων.
Τα όσπρια

Η λίστα δεν θα ήταν πλήρης χωρίς τα όσπρια. Φακές, φασόλια ή φάβα αποτελούν εξαιρετικές επιλογές χάρη στην υψηλή περιεκτικότητά τους σε διαλυτές φυτικές ίνες, οι οποίες λειτουργούν σαν σφουγγάρι: συγκρατούν μόρια χοληστερόλης και τα απομακρύνουν από τον οργανισμό. Ποσότητα μικρότερη από ένα φλιτζάνι είναι μάλιστα αρκετή για να μειώσει την αρτηριακή πίεση, ενώ έχει διαπιστωθεί ότι παχύσαρκα άτομα που κατανάλωναν καθημερινά 1 φλιτζάνι όσπρια και 4 μικρομερίδες δημητριακών ολικής άλεσης κατάφεραν να μειώσουν την περιφέρεια μέσης, το βάρος, τα επίπεδα τριγλυκεριδίων και την αρτηριακή τους πίεση!

Συνοψίζοντας, ας μην ξεχνάμε ότι πρέπει να καταναλώνουμε ποικιλία τροφίμων από όλες τις κύριες ομάδες και να προσθέτουμε διάφορα «χρώματα» στο καθημερινό μας πιάτο, στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής. Αυτό το βήμα, σε συνδυασμό με τον περιορισμό του αλατιού και τη διατήρηση ενός καλού επιπέδου φυσικής δραστηριότητας, θα μας βοηθήσουν να έχουμε βέλτιστα αποτελέσματα.

γράφει ο Γιάννης Χρύσου, Κλινικός Διαιτολόγος & Διατροφολόγος